بیشتر کاربران Clash Verge روی ویندوز هستند. خودِ نصب پیچیده نیست، اما هر گام یک دام کوچک دارد: معماری اشتباه بردارید نصب نمیشود، پیام فایروال را ببندید بعداً هیچ صفحهای بالا نمیآید، در Program Files نصب کنید هر بار برای دست زدن به پیکربندی دسترسی مدیر میخواهید.
این نوشته همان ترتیب واقعی را طی میکند و دامها را علامت میزند.
گام ۱: ویندوز شما x64 است یا ARM؟
بیست ثانیه وقت میبرد، اما اشتباه کردنش یک بعدازظهر را هدر میدهد.
Win + I را بزنید، به System ← About بروید و خط System type را پیدا کنید:
| چه نوشته | چه دانلود کنید |
|---|---|
| سیستمعامل ۶۴ بیتی، پردازندهٔ مبتنی بر x64 | Clash Verge X64 (تقریباً همه) |
| سیستمعامل ۶۴ بیتی، پردازندهٔ مبتنی بر ARM | Clash Verge ARM64 |
| سیستمعامل ۳۲ بیتی | نسخهای موجود نیست — اول ویندوز را ارتقا بدهید |
گام ۲: نصبکننده را دانلود کنید
به صفحهٔ دانلود ما بروید. کارت بزرگ بالای صفحه همان Clash Verge X64 است — دکمهٔ دانلودش را بزنید. نسخهٔ ARM64 پایینتر زیر «نسخههای دیگر» است.
یک فایل .exe میگیرید. دو نکته ارزش دانستن دارد:
- مرورگرتان ممکن است هشدار بدهد که این نوع فایل میتواند به رایانه آسیب بزند. Edge و Chrome این را دربارهٔ هر exe میگویند. Keep را بزنید. معنایش این نیست که فایل ایرادی دارد.
- از «شتابدهندهٔ دانلود» شخص ثالث استفاده نکنید. دکمهٔ ما لینک مستقیم است — خود فایل را میگیرید. اگر چیزی که دانلود شده چند صد کیلوبایت است، آن یک پوسته است نه نرمافزار.
گام ۳: نصبکننده را اجرا کنید
روی exe دوبار کلیک کنید. ویندوز ممکن است پیام User Account Control بدهد و اجازهٔ تغییر بخواهد — Yes را بزنید.
دو گزینه در جادوگر نصب ارزش مکث دارند.
مسیر نصب
پیشفرض C:\Program Files\Clash Verge است. مشکلی ندارد. فایلهای پیکربندی و هسته جداگانه زیر %APPDATA%\io.github.clash-verge-rev.clash-verge-rev مینشینند، پس نصب روی درایو C تنظیمهایتان را روی درایو سیستم تلنبار نمیکند.
اگر C جا کم دارد، بردنش به D هم کار میکند. فقط از فاصله و نویسههای غیر ASCII در مسیر پرهیز کنید — بعضی نسخهها نمیتوانند هسته را از چنین مسیرهایی راه بیندازند.
میانبر دسکتاپ
ارزش تیک زدن دارد. Clash Verge بعد از اجرا به سینی سیستم میرود، پس یک آیکون روی دسکتاپ دفعهٔ بعد پیدا کردنش را سادهتر میکند.
گام ۴: در نخستین اجرا چه اتفاقی میافتد
باز کردن برای بار اول معمولاً دو پیام سیستمی پشت سر هم میآورد. آنها را نبندید.
پیام فایروال: ویندوز میپرسد آیا clash-verge یا verge-mihomo از فایروال رد شود. دستکم «Private networks» را تیک بزنید؛ شبکههای عمومی بسته به نیاز. اگر لغزیدید و Cancel زدید، به آن وضع عجیب میرسید که تست تأخیر گرهها موفق است ولی مرورگر هیچچیز بالا نمیآورد.
راه درستش: Control Panel ← System and Security ← Windows Defender Firewall ← Allow an app through firewall ← مدخلهای Clash Verge را پیدا و تیک بزنید.
اجازهٔ حالت سرویس: اگر قصد استفاده از حالت TUN دارید، Clash Verge یک سرویس سیستمی نصب میکند و دسترسی مدیر میخواهد. فقط یک بار میپرسد.
گام ۵: اشتراکتان را وارد کنید
مهمترین گام همین است و تازهکارها همینجا گیر میکنند — Clash Verge با هیچ گرهای نمیآید. کلاینتی است که یک پیکربندی میخواند و ترافیک را جلو میفرستد؛ گرهها را باید خودتان بیاورید.
مسیر: منوی کناری Profiles ← لینک اشتراک را در کادر بالا بچسبانید ← Import را بزنید.
بعد از وارد شدن، کارتی با نام اشتراک، ترافیک باقیمانده و تاریخ انقضا ظاهر میشود. روی آن کارت بزنید تا برجسته شود — پروفایل انتخابنشده هیچ کاری نمیکند.
گام ۶: پروکسی سیستم را روشن کنید و کارکردنش را بسنجید
به صفحهٔ Home برگردید و System Proxy را روشن کنید. بعد صفحهٔ Proxies را باز کنید و یک گره بردارید — با کمتأخیرترین شروع کنید.
سنجیدنش ساده است: هر سایتی را در مرورگر باز کنید. بالا آمد یعنی رد شدهاید. میتوانید صفحهٔ Connections را هم در Clash Verge باز کنید و مدخلهای زندهای که رد میشوند را ببینید — این همان ترافیک واقعی شماست.
پاسخ سریع به مشکلهای رایج
نصب شد ولی با دوبار کلیک هیچ اتفاقی نمیافتد
معمولاً نبودِ WebView2 Runtime است، که در نسخههای قدیمی ویندوز ۱۰ رایج است. «Microsoft Edge WebView2 Runtime» را از مایکروسافت دانلود و نصب کنید. ویندوز ۱۱ آن را همراه دارد، پس آنجا چنین چیزی پیش نمیآید.
آنتیویروس علامتش میزند، یا نصبکننده ناپدید میشود
Clash Verge یک کارت شبکهٔ مجازی میسازد و تنظیمات پروکسی سیستم را ویرایش میکند، و همین قواعد اکتشافی بعضی اسکنرها را فعال میکند. این یک هشدار نادرست معمول است. وقتی مطمئن شدید فایل از همین سایت یا از انتشار بالادستی GitHub آمده، پوشهٔ نصب را به استثناها اضافه کنید و دوباره نصب کنید. اگر نمیدانید فایل از کجا آمده، پاکش کنید و دوباره دانلود کنید.
اجرای خودکار هنگام بالا آمدن سیستم
Settings ← General ← Auto Launch را روشن کنید. اگر نمیخواهید پنجره باز شود، Silent Start را هم روشن کنید تا مستقیم به سینی برود.
عوض کردن نسخهٔ هسته
Settings ← Clash Core امکان ارتقا یا تعویض هستهٔ Mihomo را میدهد. معمولاً هرگز لازم نیست دستش بزنید — فقط وقتی پروتکل تازهای در اشتراکتان پشتیبانی نمیشود.
خلاصه
در نصب روی ویندوز سه چیز واقعاً مهم است: X64 بردارید، به فایروال اجازه بدهید، و اشتراک خودتان را بیاورید. اینها را رد کنید و بقیهاش واقعاً همان زدن Next است.
بعدش وارد کردن اشتراک و بهروز نگه داشتنش و حالت TUN چیست و کِی لازمش دارید را بخوانید.
