به اشتراک گذاشتن Clash Verge رایانه با گوشی و تلویزیون و کنسول

یک اشتراک دارید ولی خانه پر از گوشی و تبلت و یک تلویزیون و یک کنسول است — نصب کلاینت روی هرکدام خسته‌کننده است و بعضی‌شان اصلاً نمی‌توانند اجرایش کنند.

راه ساده‌تر: Clash Verge روی رایانه‌تان را به یک سرور پروکسی برای شبکهٔ محلی تبدیل کنید و بقیه را به آن اشاره بدهید.

گام ۱: دسترسی شبکهٔ محلی را روشن کنید

در تنظیمات Clash Verge گزینهٔ Allow LAN را پیدا و روشنش کنید.

کاری که این کلید می‌کند این است که نشانی گوش دادن پورت پروکسی را از 127.0.0.1 به 0.0.0.0 عوض کند — از «فقط این دستگاه» به «هر چیزی روی این شبکه».

گام ۲: نشانی محلی رایانه را پیدا کنید

ویندوز

ipconfig

زیر «Wireless LAN adapter Wi-Fi» یا «Ethernet adapter» دنبال IPv4 Address بگردید، معمولاً با 192.168. یا 10. شروع می‌شود.

macOS / Linux

ifconfig | grep "inet " | grep -v 127.0.0.1

روی مک می‌توانید همان را در System Settings ← Network هم بخوانید.

گام ۳: پورت را یادداشت کنید

تنظیمات Clash Verge ← تنظیمات پورت ← به Mixed Port نگاه کنید، پیش‌فرض 7897 (پیش‌فرض بین نسخه‌ها فرق دارد، پس مقدار روی صفحه را بخوانید).

پورت mixed یعنی یک پورت هم HTTP و هم SOCKS5 حرف می‌زند، پس هر کدام کار می‌کند.

گام ۴: از فایروال ردش کنید

گامی که مردم رد می‌کنند. فایروال ویندوز به‌طور پیش‌فرض جلوی اتصال از دستگاه‌های دیگر را می‌گیرد.

راه ساده: Control Panel ← Windows Defender Firewall ← Allow an app through firewall ← Clash Verge را پیدا کنید ← ستون Private را تیک بزنید.

راه دقیق (فقط همان پورت را باز کنید):

# PowerShell را با دسترسی مدیر اجرا کنید
New-NetFirewallRule -DisplayName "Clash Verge LAN" -Direction Inbound -LocalPort 7897 -Protocol TCP -Action Allow -Profile Private

گام ۵: هر دستگاه را به آن اشاره بدهید

گوشی یا تبلت اندروید

Settings ← Wi-Fi ← روی شبکهٔ متصل نگه دارید ← Modify network ← Advanced options ← Proxy: Manual:

• Hostname: 192.168.1.10 (نشانی رایانهٔ شما)
• Port: 7897

آیفون یا آیپد

Settings ← Wi-Fi ← روی ⓘ کنار شبکهٔ فعلی بزنید ← Configure Proxy ← Manual:

• Server: 192.168.1.10
• Port: 7897

iOS پروکسی Wi-Fi را به‌مراتب بهتر از اندروید رعایت می‌کند — سافاری و بیشتر برنامه‌ها دنبالش می‌روند.

یک رایانهٔ ویندوزی دیگر

Settings ← Network & Internet ← Proxy ← Manual proxy setup ← گزینهٔ «Use a proxy server» را روشن کنید و نشانی و پورت را وارد کنید.

یک مک دیگر

System Settings ← Network ← اتصال فعلی ← Details ← Proxies ← گزینه‌های «Web proxy» و «Secure web proxy» را تیک بزنید و برای هرکدام نشانی و پورت را پر کنید.

تلویزیون‌های هوشمند و باکس‌ها

دو وضعیت:

کنسول‌ها (PlayStation، Switch، Xbox)

PS5: Settings ← Network ← Set Up Internet Connection ← شبکه‌تان را انتخاب کنید ← Advanced Settings ← Proxy Server: Use، بعد فیلدها را پر کنید.

Switch: Settings ← Internet ← Internet Settings ← شبکه را انتخاب کنید ← Change Settings ← Proxy Settings ← Enabled.

Xbox: در Settings ← Network ← Advanced settings گزینهٔ مستقیم پروکسی نیست، پس راه‌حل سطح روتر لازم است.

دستگاه‌هایی که نمی‌شود برایشان پروکسی گذاشت

بعضی سخت‌افزارها — برخی تلویزیون‌های هوشمند، دستگاه‌های IoT، ایکس‌باکس — اصلاً تنظیم پروکسی ندارند. دو گزینه:

راه الف: DNS و دروازهٔ دستگاه را عوض کنید (دردسر دارد)

دروازهٔ پیش‌فرض دستگاه را به همان ماشینی که Mihomo رویش اجراست اشاره بدهید و آن را با TUN/TProxy برای پروکسی شفاف جفت کنید. آن ماشین باید forwarding تنظیم‌شده داشته باشد و سطح دشواری راه‌اندازی نسبتاً بالاست.

راه ب: روی روتر اجرایش کنید (پیشنهادی)

هستهٔ Mihomo را روی یک روتر یا دستگاه OpenWrt به‌عنوان پروکسی سطح دروازه مستقر کنید. آن‌وقت هر دستگاه شبکه بدون هیچ تنظیمی پوشش داده می‌شود.

برای گام‌های استقرار شروع کار با هستهٔ Mihomo را ببینید.

وقتی دستگاهی وصل نمی‌شود

این فهرست را طی کنید:

جداسازی کلاینت‌ها همان چیزی است که مردم از قلم می‌اندازند: خیلی از روترها — به‌ویژه روی شبکهٔ مهمان — به‌طور پیش‌فرض کلاینت‌ها را از هم جدا می‌کنند، پس دستگاه‌های یک Wi-Fi با هم حرف نمی‌زنند. در تنظیمات بی‌سیم روتر خاموشش کنید.

آیا ۵ گیگاهرتز و ۲٫۴ گیگاهرتز یک زیرشبکه‌اند؟ روی بیشتر روترها بله، اما اگر شبکهٔ مهمان یا جداسازی باند با VLAN دارید ممکن است نباشند. هر دو دستگاه را روی یک SSID بگذارید و امتحان کنید.

کارتان تمام شد خاموشش کنید

وقتی از آن استفاده نمی‌کنید Allow LAN را خاموش کنید. تا وقتی روشن است، هر چیزی که به شبکهٔ محلی شما برسد می‌تواند از پروکسی استفاده کند — از جمله همسایه‌ای که به Wi-Fi شما راه یافته.

خلاصه

چهار چیز اشتراک شبکهٔ محلی را کار می‌اندازد: allow-lan را روشن کنید، IP رایانه را ثابت کنید، فایروال را باز کنید، و روی هر دستگاه پورت درست را وارد کنید.

اگر دستگاه‌های زیادی دارید و می‌خواهید قابل‌اتکا باشد، استقرار روی روتر پاسخ بلندمدت بهتری است.

بیشتر بخوانید: توضیح تنظیمات پورت و استقرار هستهٔ Mihomo.